|
Οδική αρνησικυρία
|
 |
| © enfo.gr - Κώστας Αλεξανδρόπουλος |
Παρόλες τις προσπάθειες που γίνονται τα τελευταία χρόνια για την επαναφορά του εθνικού οδικού δικτύου σε κατάσταση τουλάχιστον μη-επικίνδυνη για τους οδηγούς, τμήματα όπως η εθνική οδός Πατρών – Κορίνθου συνεχίζουν να θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή των κινούμενων σε αυτή και υπό αμφισβήτηση τις προθέσεις της πολιτείας.
Φως στο τούνελ φαίνεται πως δίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση, βάσει νομοθεσίας της οποίας οι οδηγοί δεν είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν το κόμιστρο των διοδίων, καθώς ο δρόμος αυτός δεν πληροί καμία προδιαγραφή για εθνικό οδικό δίκτυο.
Για τους περισσότερους που ενδεχομένως να μην γνωρίζουν, τα έσοδα από τα Διόδια της Πατρών - Κορίνθου, σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, ανέρχονται καθημερινά σε 80.000 ευρώ, καθώς το κόμιστρο που καλούνται να πληρώσουν οι οδηγοί που χρησιμοποιούν τον συγκεκριμένο δρόμο είναι από τα υψηλότερα στη χώρα, καθώς αγγίζει τα 2,50 ευρώ. Παρά το μεγάλο αυτό ποσό, περίπου 100 χιλιόμετρα του δρόμου από την Πάτρα μέχρι την Κόρινθο δεν διαθέτουν φωτισμό τις βραδινές ώρες, ενώ περίπου τόσα είναι και τα χιλιόμετρα χωρίς διαχωριστική νησίδα, την στιγμή που η συνολική απόσταση των δυο πόλεων είναι μόλις 150 χιλιόμετρα.
Τον περασμένο Ιανουάριο πραγματοποιήθηκε συμβολική κατάληψη στα διόδια του Ρίου, όπου ο νομάρχης Αχαΐας Δημήτρης Κατσικόπουλος είχε καλέσει τον κόσμο να μην πληρώνει τα διόδια για να χρησιμοποιεί το δρόμο αυτό, συμπληρώνοντας μάλιστα πως οι ξένοι δεν πληρώνουν το κόμιστρο βάσει νομοθεσίας της Ε.Ε.,
Η περί ης ο λόγος κοινοτική οδηγία είναι η 1999/62/EC «περί επιβολής τελών στα βαρέα φορτηγά οχήματα που χρησιμοποιούν ορισμένα έργα υποδομής», η οποία θέτει το νομικό πλαίσιο για τα τέλη χρήσης εθνικών δρόμων από εμπορικά οχήματα. Στους γενικούς όρους της οδηγίας προβλέπονται επίσης «οι συγκεκριμένοι κανόνες που πρέπει να ακολουθούνται από τις χώρες - μέλη, εφόσον επιθυμούν να θεσπίσουν διόδια σε μία οδό».
Ο ορισμός της έννοιας του δρόμου για τη διέλευση του οποίου παρέχεται στα κράτη η δυνατότητα επιβολής της πληρωμής διοδίων είναι σαφής: «Διόδια και τέλη χρήσης επιβάλλονται μόνο στους χρήστες αυτοκινητοδρόμων ή άλλων οδών με περισσότερες από μία λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, όταν οι οδοί αυτές έχουν χαρακτηριστικά ανάλογα προς τα χαρακτηριστικά των αυτοκινητοδρόμων, καθώς και στους χρήστες γεφυρών, σηράγγων και ορεινών διαβάσεων».
Ως αυτοκινητόδρομος ορίζεται «κάθε οδός που διαθέτει για τις δύο κατευθύνσεις της κυκλοφορίας διακεκριμένα οδοστρώματα τα οποία χωρίζονται μεταξύ τους είτε με διαχωριστική νησίδα, που δεν προορίζεται για την κυκλοφορία, είτε, κατʼ εξαίρεση, με άλλα μέσα». Επίσης, «δεν διασταυρώνεται στο ίδιο επίπεδο με άλλη οδό, με σιδηροδρομική ή τροχιοδρομική γραμμή ή με λωρίδα για πεζούς» (αυτό που ονομάζουμε «κλειστός αυτοκινητόδρομος»). Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς λοιπόν πως το τμήμα της εθνικής οδού που ενώνει την Κόρινθο με την Πάτρα δεν ανταποκρίνεται σε καμία περίπτωση στις παραπάνω περιγραφές.
Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο στη όλη υπόθεση αποτελεί η επιπρόσθετη δήλωση του νομάρχη Αχαΐας πως οι υπάλληλοι των διοδίων είναι ενήμεροι για το πρόβλημα και δεν φέρνουν καμία αντίρρηση στους οδηγούς που επικαλούνται την ευρωπαϊκή διάταξη για να μην πληρώσουν, σηκώνοντας αναντίρρητα τις μπάρες για να περάσουν.
Όπως πάντοτε όμως η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση, καθώς προς το παρόν το ΥΠΕΧΩΔΕ δεν φαίνεται να αναγνωρίζει την εν λόγω οδηγία, επιβάλλοντας τσουχτερά πρόστιμα σε όσους αρνούνται να καταβάλλουν το απαιτούμενο ποσό. Η απάντηση των οδηγών αναμένεται να ακολουθήσει με τη μορφή δικαστικών αγωγών, μία εξέλιξη που ανεξαρτήτως έκβασης αποδεικνύει ακόμα μία φορά πως κοιτάζοντας το δέντρο της πρόσκαιρης δικαίωσης χάνουμε το δάσος της οδικής ασφάλειας.
|
Συνήθως, οι δικτυακοί τόποι λειτουργούν προς τη μία κατεύθυνση. Κάποιοι παραθέτουν το υλικό ενώ ο επισκέπτης περιορίζεται στην παθητική κατανάλωση ή έστω στην κατάθεση σχολίων.
Αντίθετα, στο enfo.gr η διαδραστικότητα αποκτά την πραγματική της διάσταση. Μπορείς να συμμετάσχεις ενεργά στη διαμόρφωση του περιεχομένου, του χαρακτήρα και της μορφής του.
