Δημοσίευσε ό,τι θες. Στο ύφος που θες. Όπως το θες. Αν κάτι απασχολεί εσένα τότε θα απασχολεί και άλλους! Το enfo.gr είναι η συνιστώσα ποικίλων διαφορετικών απόψεων και δεν υπάρχει γνώμη ή τάση που να μη χωράει σε αυτό.
Γιατί να δημοσιεύσω στο enfo.gr; Διότι έχεις άποψη και θες να τη μοιραστείς. Διότι ψάχνεις βήμα να ακουστείς. Διότι επιζητείς τον αντίλογο με σκοπό την ουσιαστική επικοινωνία. Διότι στο enfo.gr η γνώμη σου είναι το κέντρο της προσοχής. Διότι να στήσεις και να προσελκύσεις επισκέπτες στη δική σου σελίδα θέλει κόπο. Διότι για κάθε τι που δημοσιεύεις ανταμείβεσαι.
enfo.gr
Διαδικτυακή κοινότητα με αφετηρία και προορισμό εσένα.
Συνήθως, οι δικτυακοί τόποι λειτουργούν προς τη μία κατεύθυνση. Κάποιοι παραθέτουν το υλικό ενώ εσύ περιορίζεσαι στην παθητική κατανάλωση ή έστω στην κατάθεση σχολίων.
Αντίθετα, το enfo.gr σου ανήκει. Μπορείς να διαμορφώσεις το περιεχομένο, το χαρακτήρα και τη μορφή του. Η διαδραστικότητα αποκτά εδώ την πραγματική της διάσταση.
Σε απογοητεύει ή σε γεμίζει περηφάνια; Σε ικανοποιεί ή καμιά φορά θες να της βάλεις φωτιά και να ξεκινήσεις από την αρχή; Θεωρείς ότι σε υπολογίζει; Αλήθεια εσύ την υπολογίζεις;
Αυτά που συμβαίνουν σε μέρη που δε ξέρουμε να τα δείξουμε ούτε στο χάρτη πολλές φορές μας αφορούν περισσότερο από αυτά που συμβαίνουν στην ίδια μας τη γειτονιά. Το παγκόσμιο χωριό, καλώς ή κακώς, έτσι λειτουργεί.
Φυσικές επιστήμες και τεχνολογία. Τα εργαλεία με τα οποία αναζητούμε απαντήσεις και παράγουμε λύσεις. Η κατέυθυνση και η εφαρμογή όμως της νέας γνώσης εγείρει ερωτηματικά, προβάλλει διλήμματα και επηρεάζει την καθημερινότητά μας.
Μήπως να ονομάζαμε την κατηγορία αυτή Τέχνη; Μήπως καλύτερα Κουλτούρα; Παιδεία; Πνευματική καλλιέργεια; Κοινωνικές επιστημες; Τι ακριβώς σημαίνει Πολιτισμός;
Ο κόσμος δεν κατοικείται μόνο από λαμπερούς και πλούσιους. Υπάρχουν πολλοί οι οποίοι ασκούν και απολαμβάνουν μια διαφορετική μαγεία. Τη μαγεία της πραγματικής ζωής που κρύβεται σε μέρη και χρόνους που οι περισσότεροι από εμάς ούτε καν φανταζόμαστε.
Η τρέλα αποτελεί το αλατοπίπερο της ζωής και δεν εντάσσεται σε κατηγορίες. Τα ημερολόγια είναι ένα καταφύγιο για αυτούς που δεν ξέχασαν να εκφράζουν τα συναισθήματά τους και να διηγούνται τα όνειρά τους.
Τα αποτελέσματα της προηγούμενης Κυριακής; Μάλλον όχι. Συμβουλές για το πως να παίξω στοίχημα; Ούτε. Ο αθλητισμός άλλωστε δεν περιορίζεται σε αυτά. Σε αυτά αναλώνεται.
Είναι δυνατόν κάποιος που προέρχεται από μια ανώτερη κοινωνική τάξη, να αφήνει το στίγμα του στην πολιτική σκηνή ως μεγάλος σοσιαλδημοκράτης με έντονο κοινωνικό προφίλ; Να αποτελεί τον μέγα υποστηρικτή-μεταρρυθμιστή του Σουηδικού μοντέλου κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας που συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποτελεί πρότυπο κρατικής μέριμνας απέναντι στους φορολογούμενους πολίτες για πολλά δυτικά κράτη; Και ο θάνατός του να συνεχίζει να παραμένει –εκτός από ανεξιχνίαστος- ανοιχτή πληγή για την διεθνή κοινότητα; Ας θυμηθούμε μερικά πράγματα από τη σύντομη –πλην όμως γεμάτη- πολιτική ζωή του Ούλωφ Πάλμε.
Ο Σβεν Ούλοφ Γιοαχίμ Πάλμε γεννήθηκε στο Ουστερμάλμ, προάστιο της Στοκχόλμης στη Σουηδία. Αν και καταγόταν από εύπορη οικονομικά οικογένεια εν τούτοις προσκολλήθηκε στις ιδέες και στις αρχές της Σοσιαλδημοκρατίας με έντονες αντικομουνιστικές και αντιαποικιοκρατικές απόψεις ως αποτέλεσμα ταξιδιωτικών του περιηγήσεων στις ΗΠΑ, την Τσεχία και σε αναπτυσσόμενες χώρες της Ασίας και της Αφρικής κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων.
Το 1951 γίνεται μέλος του σοσιαλδημοκρατικού φοιτητικού συνδέσμου στη Στοκχόλμη, το 1955 γίνεται μέλος της διοικητικής ομάδας της Σουηδικής Σοσιαλδημοκρατικής Νεολαίας ενώ το 1958 εκλέγεται μέλος στο Σουηδικό κοινοβούλιο. Από το 1963 και μετά ήταν διορισμένος σε διάφορες κυβερνητικές θέσεις, το 1967 γίνεται Υπουργός Παιδείας ενώ από το 1969 και μετά την παραίτηση του μέχρι πρότινος πρωθυπουργού Τάγκε Ερλάντερ έως και τον θάνατό του το 1986 κατείχε το πρωθυπουργικό αξίωμα.
Το “ανατέλλων άστρο” του Πάλμε θα λάμψει και στη διεθνή πολιτική σκηνή καθώς η ασυνήθιστα έντονη –για σκανδιναβό- πολιτική του προσωπικότητα, η πειθώ του συναρτήσει των ρητορικών του ικανοτήτων και το υψηλό γνωστικό του επίπεδο πάνω σε θέματα διεθνούς διπλωματίας και εξωτερικής πολιτικής θα τον καθιερώσουν ως εξέχουσα παγκόσμια πολιτική προσωπικότητα ενώ οι πάγιες φιλειρηνικές και αντικαθεστωτικές θέσεις του προκαλούν παγκόσμια αίσθηση και αποφέρουν την αναγνώριση του σπουδαίου του έργου. Οι διακηρύξεις του για τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι καταγγελτικοί του λόγοι για τον πόλεμο του Βιετνάμ και για τα ανά την υφήλιο αποικιοκρατικά-απολυταρχικά καθεστώτα με αποκορύφωμα την σκληρή του θέση απέναντι στο καθεστώς του Απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική και ο αγώνας του για τον τερματισμό των πυρηνικών δοκιμών και τον πυρηνικό αφοπλισμό των μεγάλων δυνάμεων θα τον καταστήσουν στη συνείδηση του κόσμου ως “άτυπο πρεσβευτή της ειρήνης”. Χαρακτηρισμός που θα τεκμηριωθεί απόλυτα το 1980, όταν ο ΟΗΕ θα του αναθέσει επισήμως τη διαμεσολάβηση ανάμεσα σε Ιράκ-Ιράν για την εξεύρεση ειρηνικής λύσης.
Ο Πάλμε θα δολοφονηθεί τη νύχτα της 28 Φεβρουαρίου 1986 και ώρα 23:21 στον κεντρικό δρόμο Σβεαβέγκεν της Στοκχόλμης όταν επιστρέφοντας από τον κινηματογράφο μαζί με τη γυναίκα του, κάποιος άγνωστος τον πυροβόλησε θανάσιμα δυο φορές στην κοιλιακή χώρα. Τα σενάρια γύρω από τους λόγους της δολοφονίας του και της ταυτότητας των δολοφόνων πολλά. Από «οργανωμένο σχέδιο» της ακροδεξιάς παράταξης της Σουηδίας –σε συνεργασία με μυστικές ακροδεξιές παρακρατικές δυνάμεις του χώρου της αστυνομίας- για την οποία ο Πάλμε θεωρείτο “persona non grata” και προσχεδιασμένο σχέδιο δολοφονίας του από πράκτορες του καθεστώτος του Απαρτχάιντ της Ν. Αφρικής, μέχρι και σενάρια που εμπλέκουν εμπόρους όπλων αλλά και την ίδια την κυβέρνηση των ΗΠΑ…… καμία ικανοποιητική απάντηση όμως μέχρι σήμερα στο ερώτημα “ποιος και γιατί σκότωσε τον Ούλοφ Πάλμε”.
Το γεγονός της στυγνής δολοφονίας ενός ανθρώπου, από έναν «απλό» πολίτη μέχρι έναν πρωθυπουργό, είναι πραγματικά θλιβερό. Ακόμα πιο θλιβερό και συνάμα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι η δολοφονία του παραμένει μέχρι σήμερα ανεξιχνίαστη. Και δεν είναι τόσο το θέμα του “ποιος τον σκότωσε”, μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε αυτός που όπλισε το χέρι του…. είναι το ότι έτσι δεν θα μάθουμε ποτέ αν ο Ούλοφ Πάλμε πέθανε εξαιτίας κάποιων “πράξεων” του ή όπως φοβάμαι εξαιτίας των “πιστεύω” του….