|
Δέντρο προς ενοικίαση
 |
| © enfo.gr / Δημήτρης Παππάς |
Δεν είναι η πρώτη φορά που συναντώ ενοικιαστήριο πάνω σε δέντρο. Συμβαίνει συχνά στην πόλη μου, υποθέτω και στην δική σας. Το γνωστό κίτρινο χαρτί με τα κόκκινα γράμματα, στερεωμένο με πινέζες πάνω στον κορμό ενός δέντρου.
Θα το βρείτε πολλές φορές και σε κολώνες της ΔΕΗ. Σε τηλεφωνικούς θαλάμους. Σε τοίχους κτιρίων. Σε κάθε περίπτωση, αντιαισθητικό και ρυπογόνο. Όχι το "ενοικιαστήριο" καθ’ αυτό, αλλά το μέρος και ο τρόπος με τον οποίο τοποθετείται.
Στην περίπτωση των δένδρων όμως είναι εγκληματικό. Μάλλον έχουμε ξεχάσει εντελώς πόσο σημαντική είναι η παρουσία των δένδρων στις πόλεις ως ζωντανοί οργανισμοί και όχι ως χώρος αφισοκόλλησης. Τα δένδρα και τα φυτά είναι παραμελημένα στις πόλεις, αρκεί κανείς να παρατηρήσει πόσο μικρά είναι τα παρτέρια που τα φιλοξενούν. Είναι λάθος να τα βλέπουμε μόνο σαν διακοσμητικά στοιχεία, αφού η συνολική προσφορά τους ξεπερνά κατά πολύ τον εξωραϊστικό τους ρόλο: το οξυγόνο που προσφέρουν, η σκιά, η φιλοξενία πουλιών, η ευωδιά των φύλλων και των λουλουδιών, η εναλλαγή των χρωμάτων κατά τη αλλαγή των εποχών είναι σίγουρα στοιχεία πολύ πολύτιμα για να τα πληγώνουμε με πινέζες και καρφιά. Μακάρι αυτή η φωτογραφία να ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό.
Λίγα χρόνια πριν, βγαίνοντας από το ταχυδρομείο συνάντησα δύο άτομα κομματικής νεολαίας που κολλούσαν με πινέζες στα δέντρα αφίσες για την Πρωτομαγιά. Θεώρησα σωστό να τους ζητήσω να αναρτήσουν τις αφίσες στα ταμπλό που προβλέπει ο Δήμος για αφισοκολλήσεις και όχι στα δέντρα. Άντ’ αυτού εισέπραξα λεκτική επίθεση γιατί δήθεν εμπόδιζα την ενημέρωση του κόσμου για την απεργία της Πρωτομαγιάς.
Αναρωτήθηκα τότε αν τα δύο συγκεκριμένα άτομα σοβαρολογούσαν... Υποθέτω πως η μικροπολιτική μυωπική τους ματιά έφτανε μόνο μέχρι την αφίσα, παραβλέποντας το ίδιο το δέντρο.
Εν κατακλείδι, το πρόβλημά μου δεν έχει να κάνει προφανώς με τις αφίσες και τα ενοικιαστήρια, αρκεί να βρίσκονται στα σημεία που έχει επιλέξει ο κάθε δήμος για αφισοκόλληση. Και μην ξεχνάμε πως πληγώνοντας ένα δέντρο, πληγώνουμε έναν ζωντανό οργανισμό. Όχι απαραίτητα βιολογικά αλλά ηθικά.
|